21-22.10. 2026 – Warszawa, Kraków
Gdy w zeszłym roku w Szkocji wymieniłem z Joe Hillem kilka zdań, powiedział on, że musi wreszcie wybrać się do Polski. Uznałem to za czysto kurtuazyjne stwierdzenie. Wydawało mi się to całkowicie nierealne. Przecież poza regularnymi wizytami w Wielkiej Brytanii Hill właściwie w Europie nie bywa. Owszem, odwiedził raz Hiszpanię i Danię, a także był w Berlinie. To właśnie na to spotkanie pojechaliśmy z Polski sporą grupą co Hill później wielokrotnie wspominał przy różnych okazjach, ale to było piętnaście lat wcześniej. Ku mojemu zaskoczeniu i wciąż niedowierzaniu, wiosną tego roku okazało się, że trwają rozmowy z pisarzem dotyczące jego wizyty w naszym kraju i to w dwóch miastach. To właśnie z tego powodu dawno ogłoszona data premiery powieści Król Smutek została przesunięta o kilka miesięcy bez podania publicznie przyczyny. I wreszcie po kolejnych kilku miesiącach Hill oficjalnie ogłosił trasę promującą nową powieść po Europie. Oprócz Polski pisarz zaplanował jeszcze wizyty w Anglii, Niemczech, Czechach i na Węgrzech.
20 października wieczorem Joe Hill wylądował w Warszawie. Następny dzień miał wypełniony po brzegi. Dzień rozpoczął od wizyty w Telewizji Polskiej, w programie Pytanie na śniadanie. Rozmowę można obejrzeć TUTAJ. Kolejne godziny to kolejne spotkania, wywiady i podpisywanie książek. Autor wziął udział między innymi w rozmowie na kanale YouTube Piotr Gociek zaprasza, którą można obejrzeć TUTAJ. A jeśli o wywiadach mowa, wcześniej, jeszcze przed pojawieniem się w stolicy Polski, Joe udzielił wywiadu Robertowi Ziębińskiemu, który dostępny jest TUTAJ.
Kulminacyjnym punktem tego dnia było spotkanie z czytelnikami w salonie Empik. Na miejsce przybyliśmy grupą (czyli nocny, Mando, murarz, kirronik, RyszarT, Burial i kalbar) by razem z innymi fanami cieszyć się obecnością Hilla i zdobyć podpisy. Spotkanie poprowadził Marcin Okoniewski (Prowincjonalny), który postanowił zrobić coś odmiennego od tego, jak zazwyczaj wyglądają takie imprezy. Okoń był zabawny i bardzo bezpośredni, nie pozwolił, by wywiad stał się nużący. Należą mu się brawa, bo naprawdę spotkanie wypadło świetnie. Pierwsza część była transmitowana na żywo w internecie, można obejrzeć ją TUTAJ.
W drugiej części pytania zadawali już fani i czytelnicy zgromadzeni na sali. Po upływie wyznaczonego czasu do stolika, przy którym stanął pisarz ustawiła się kolejka. Każdy dostał kilka autografów, chętni zrobili też zdjęcia. Co ciekawe, poza autografami, pisarz dodawał do wybranych książek spersonalizowane pieczątki, specjalnie przygotowane pod konkretne tytuły – Król Smutek, NOS4A2 i Upiory XX wieku. W między czasie Hill nakręcił też z wybranymi osobami rolki na media społecznościowe, było nawet coś na wzór szybkich mini wywiadów. Wydawca zasugerował, by nasza grupa poczekała i ustawiła się na końcu co też uczyniliśmy. Gdy już zostaliśmy sami, Joe podpisał nam książki, komiksy, ale także różne gadżety, jak czarny telefon czy klucze z serii Locke & Key. Gdy zobaczył rysografy Gabriela Rodrigueza w moich komiksach Locke & Key (które dostałem w zeszłym roku w Belgii), każdemu zrobił zdjęcie i je wysłał, jak się mogę domyślać, właśnie Gabrielowi. Troszkę pożartowaliśmy, Hill zdziwiony, że nie znamy pewnej piosenki, próbował nam ją zaśpiewać. Oczywiście standardowo otrzymał od nas koszulkę, jaką przygotowaliśmy na tę okazję, podobnie jak robiliśmy to w latach 2010 i 2025. Hill znów wrzucił nasze wspólne zdjęcia na swoje media społecznościowe, dołączając nawet fotkę, jaką zrobiliśmy w Berlinie w roku 2010. Koniec dnia to jeszcze kilka wywiadów, których pisarz udzielił w sali, w której odbyło się spotkanie. Rozmowę Dawida Muszyńskiego dla naEkranie można obejrzeć TUTAJ.
Drugi dzień rozpoczęliśmy o świcie, czekała nas podróż do Krakowa. Ale nie był to zwykły przejazd z miasta do miasta, to najlepsza podróż, jaka nam się przydarzyła w życiu. Dzięki wydawnictwu Albatros podróż spędziliśmy wspólnie z Joe Hillem w jednym przedziale. Joe to gaduła, sporo nam poopowiadał, pokazał zdjęcia zarówno dzieci, jak i ojca, opowiedział też o rozwijającej się karierze swojego najstarszego syna w Hollywood (ale nie chciał zdradzić szczegółów, Ethan idzie ścieżką taty, podobnie jak on, nie chce zdradzić czyim jest synem). Gdy zobaczył nasze grupowe zdjęcia ze Stephenem Kingiem, poprosił o ich podesłanie i wysłał ojcu, pisząc, że też jest z nami. W końcu po tych luźnych pogawędkach Hill oficjalnie udzielił wcześniej umówionego wywiadu dla podcastu, który od piętnastu lat prowadzi Mando – Radio SK, a pytania zadawała murarz. Po rozmowie Hill chciał chwilę odpocząć po bardzo intensywnym dniu w Warszawie i krótkiej nocy więc postanowiliśmy zostawić go samego w przedziale. Gdy wróciliśmy, zastaliśmy Joe drzemiącego i ostatnie minuty podróży spędziliśmy przy śpiącym synu Stephena Kinga. Trochę odrealniona sytuacja, czyż nie? Wywiad można obejrzeć TUTAJ oraz przeczytać TUTAJ.
W Krakowie plan już był mniej intensywny, nadal wypełniony od południa do wieczora, ale jednak ciągle w jednym miejscu. Wizyta Hilla zbiegła się z rozpoczęciem Targów Książki i tam udaliśmy się prosto z dworca. Na miejscu spotkaliśmy się z naszym przyjacielem ingo, który wiele lat temu właściwie chyba jako pierwszy z nas zainteresował się Joe Hillem i sprawił, że w serwisie StephenKing.pl zaczęły pojawiać się informacje o synu. Na stoisku Albatrosa dziewczyny z wydawnictwa przydzieliły nam różne zadania by wspomóc je podczas pobytu pisarza. A trzeba wspomnieć, że Albatros świetnie przygotował się na tę okoliczność. Stoisko wydawcy robiło ogromne wrażenie, wizualnie w całości zdominowane przez nową książkę Król Smutek. Dekoracje zrobiły wrażenie na Hillu, który porobił zdjęcia, jego uwadze nie umknęła też wielka grafika ze Stephenem Kingiem na stoisku wydawnictwa Prószyński i S-ka, które było obok. Pisarz wziął udział w oficjalnym otwarciu Targów co chyba nie było najlepszym pomysłem. Przez jakieś dwadzieścia minut siedział w pierwszym rzędzie, podczas gdy z mównicy odczytywano kolejnych ważnych aczkolwiek anonimowych dla niego i dla nas ludzi zaangażowanych w organizację krakowskiej imprezy.
Następnie nasz gość udał się na umówione wywiady, między innymi z Bartkiem Czartoryskim, tę rozmowę można przeczytać TUTAJ. Kolejnym punktem programu było spotkanie na scenie głównej, tutaj rozmowę przeprowadził Piotr Mąka. Ten wywiad mocno różnił się od spotkania w warszawskim empiku, rozmowa była już dużo poważniejsza i formalna, ale to dobrze, że te dwa spotkania nie były takie same.
Tymczasem do miejsca, w którym autor miał podpisywać książki ustawiła się gigantyczna kolejka. Dla mnie osobiście to zaskakujące jak jeszcze kilka lat temu niszowy w Polsce Hill jest obecnie popularny. Czas na autografy skończył się a kolejka zmniejszyła się może o połowę, zarządzono więc przejście do jednej z sal, gdzie będzie można kontynuować sesję autografów. Pisarz był bardzo miły dla każdego, wszyscy chętni mogli zrobić sobie zdjęcie, zdarzyło się kilka razy, że sam autor to sugerował. W końcu kolejka czytelników się skończyła, Hill bardzo wyraźnie zmęczony podziękował naszej grupie za obecność i pomoc, podchodząc do każdego i obejmując czy podając rękę. Już za kilka godzin, w środku nocy, miał już lot do Niemiec.
Te dwa dni to wspaniała przygoda. To nie pierwsze nasze spotkanie z pisarzem ale jednak zupełnie inne niż poprzednie. I oby nie ostatnie, chęci ponownej wizyty wyrażają zarówno wydawnictwo Albatros jak i sam Joe Hill.
Autor: nocny




















































































